بالاترین؛ یعنی همه ی ما
چهارشنبه, ۱۶ بهمن ۱۳۸۷از صفحه ی عزیز در فرندفید براحتی می شود فهمید که بالاترین هک شده است.
اینکه هک هم از نظر اخلاقی و هم از نظر حرفه ای در دنیای فناوری اشتباه و مذموم است، حرفی نیست ولی اینکه چقدر به بالاترین ارزش خواهیم داد، تا برای وب فارسی باقی بماند چطور؟
شاید بیشتر شما هم با من هم عقیده باشید که بالاترین بزرگترین اتفاق وب ۲ فارسی بود که توانست همه ی ما را یکجا جمع کند و به ما انگیزه ی نوشتن، وب خواندن و به اشتراک گذاشتن بیاموزد. بالاترین به ما یاد داد که چطور در یکجایی که همه هستند ظرفیت خودمان را بسنجیم و گاهی از برکت دموکراسی بی حد و حصر آن به هم فحش بدهیم و با راههای آنچنانی دغل بازی کنیم.
بالاترین اولین بنگاه عام المنفعه پس از گوگل و گاهی پیشتر از آن بود که توانست وبلاگهای زیادی را بالا بکشد و هزاران موضوع و شخصیت در سایه گم شده را به صحنه آورد. بالاترین حتی تا تغییر در سطح وزارتخانه نیز در ایران پیش رفته است و عنوان بزرگترین دیگ ملی برای آن اغراق آمیز نیست.
ولی ما چقدر برای بالاترین ارزش قائلیم؟ تا کنون برای حفظ آن چه کرده ایم؟ آیا توانسته ایم همسو با اهداف دموکراتیک آن، کاربری دمراتیک باشیم؟ آیا هرگز خواسته ایم پیشنهاد حل مشکلی که توان برطرف کردنش را داشته ایم به مدیرانش بگوییم و یا حتی دلداری ساده ای دهیم؟
بالاترین، یعنی همه ما، امروز هک شده است. امروز وب هم برای من مثل خیلی از شماها لطفی ندارد.